Cocaine

Cocaïne

In kleine hoeveelheden zorgt cocaïne voor een euforisch, opgewekt, helder en alert gevoel. De gebruiker wordt praatgraag en het zelfvertrouwen neemt toe. Het kan ook tijdelijk zorgen voor een vermindering van eetlust en minder behoefte aan slaap. Bij herhaaldelijk gebruik van cocaïne kunnen er lange-termijn veranderingen optreden in de hersenen en dan met name in het beloningssysteem. Dit leidt vervolgens tot een verslaving, die fysiek en geestelijk veel schade toebrengt en die door de hoge prijs van cocaïne de meeste gebruikers in de financiële problemen brengt.

De oorsprong

Cocaïne is een krachtige, stimulerende drug, die zeer verslavend is. Cocaïne is gemaakt van bladeren van de cocaplant die veelal in Zuid-Amerika groeit. Eeuwen geleden gebruikten de inheemse volkeren daar coca voor religieuze en medicinale doeleinden. De stimulerende werking van de cocaplant werkt gebruikt om vermoeidheid en honger tegen te gaan. Ook werd het ingezet om het uithoudingsvermogen te verlengen.

De Spanjaarden brachten coca naar Europa, waar het tot de 19e eeuw zo nu en dan werd gebruikt. Het werkzame bestanddeel werd voor het eerst in 1859 geïsoleerd uit de cocaplant. Veel artsen, waaronder Sigmund Freud, experimenteerden met cocaïne aan het eind van de 19e eeuw. Het werd bijvoorbeeld gebruikt als therapie voor morfineverslaving, maar de patiënten bleken verslaafd te raken aan beide substanties.

Hoe werkt het?

Cocaïne heeft een sterk stimulerend effect op het centrale zenuwstelsel. Het zorgt voor een verhoogde concentratie van dopamine in de hersenen (dopamine speelt een grote rol in het ervaren van genot en blijdschap).
Het effect van cocaïne is vrijwel direct in het gehele lichaam te merken. Lokaal werkt het verdovend en centraal is het juist een sterke stimulans op de hersenen. Dit laatste komt doordat de natuurlijke adrenaline-reactie van het lichaam op stress wordt nagebootst. In kleine hoeveelheden zorgt cocaïne voor een euforisch, opgewekt, helder en alert gevoel. De gebruiker wordt praatgraag en het zelfvertrouwen neemt toe. Het kan ook tijdelijk zorgen voor een vermindering van eetlust en minder behoefte aan slaap. Bij herhaaldelijk gebruik van cocaïne kunnen er lange-termijn veranderingen optreden in de hersenen en dan met name in het beloningssysteem. Dit leidt vervolgens tot een verslaving.

De effecten van cocaïne

De korte-termijn effecten van cocaïne op het lichaam zijn onder andere vernauwde bloedvaten, wijde pupillen, een toename van de lichaamstemperatuur, versnelde hartslag en een verhoging van de bloeddruk. Veelvuldige gebruikers van cocaïne kunnen ook lijden aan een ‘cocaïne psychose’. Bij deze aandoening kan de gebruiker paranoïde worden, verward en depressief raken en last krijgen van hallucinaties.
Het gebruik van cocaïne lijkt soms prestatieverhogend te werken (bijvoorbeeld op het werk of school) maar het resulteert al gauw juist in een verslechtering van de prestatie. De verslaving aan cocaïne kan heel erg duur zijn en het kan vervolgens leiden tot crimineel gedrag om de gewoonte in stand te houden. Vaak zorgt het voor ruzies en spanningen met familie en vrienden.

Cocaïnegebruik kan hoofdpijn en misselijkheid veroorzaken. Doordat de eetlust afneemt, kunnen gebruikers te maken krijgen met gewichtsverlies. Door ondervoeding gaat de algehele conditie sterk achteruit. In ernstige gevallen krijgen mensen die cocaïne gebruiken een hartaanval of een beroerte, met een mogelijk dodelijke afloop.

De behandeling voor cocaïne-verslaving bij Castle Craig

Bij Castle Craig hebben we meer dan 20 jaar ervaring met het behandelen van patiënten die verslaafd zijn aan cocaïne. Dit begint met een detoxificatie-periode.

Cognitieve gedragstherapie (CGT) is een bewezen methode om terugval in de verslaving te voorkomen. CGT is eigenlijk gericht op het uitdagen van negatieve gedachten en wordt ingezet om cocaïne-verslaafden te helpen zich te onthouden van cocaïne en andere substanties.

Kijk op de pagina over ‘Onze Verslavingszorg’ voor meer informatie over onze verschillende programma’s voor verslaving.