De negatieve gevolgen van binge-watching

Binge-watching

Binge-watching van series is een relatief nieuw fenomeen. 10 jaar geleden kon je je favoriete serie alleen op dvd kopen en naar hartelust bekijken. Tot het moment dat Netflix alle seizoenen in één keer online zette wat ervoor zorgde dat binge-watching gebruikelijker werd. Waar je normaal maanden had moeten wachten om erachter te komen wie Agent Cooper had neergeschoten, kun je tegenwoordig, als je het uithoudingsvermogen hebt, een heel seizoen House of Cards op een dag bekijken.

Hoewel dit gemak voldoet aan onze behoefte aan onmiddellijke bevrediging, is binge-watching niet zo geweldig voor je geestelijke gezondheid. In deze blog leggen we je uit waarom uren naar de televisie kijken ervoor kan zorgen dat je je depressief voelt.

Je zit teveel

Als je het grootste deel van je dag binnenshuis naar de televisie staart, krijg je niet genoeg beweging. Je gewrichten beginnen pijn te doen en je voelt je traag. Als je aandachtig naar iets zit te kijken, merk je misschien niet eens dat je amper drie uur hebt verplaatst.

Het echte leven is saai

Een goede serie heeft veel spanning en conflicten. De held raakt in de problemen en komt er vervolgens uit omdat hij – het is meestal hij – ongewoon dapper, vindingrijk en bekwaam is. Het belangrijkste is dat hij een doel heeft. Hij moet iets doen dat zowel belangrijk is als duidelijk wordt uitgelegd. Het echte leven is in vergelijking altijd duister. Je kunt proberen dat meer kleur te geven. Bijvoorbeeld met een vakantie naar Kaapverdië. De meeste belangrijke dingen die we doen, zijn nogal alledaags. Het avondmaal koken, naar je werk gaan en je kind helpen studeren voor hun tentamen. De inzet lijkt zelden erg hoog en we zijn vaak niet zeker wat we moeten doen. Het voelt als een afknapper. Daar zit ook een biologische component aan vast. De spanning en resolutie in opwindende series geven ons kleine hits van adrenaline en dopamine. Net als met drugs en alcohol voelt het nogal saai aan als we te maken hebben met normale niveaus van opwinding.

We missen onze fictieve vrienden

We wennen aan mensen die we op televisie zien, zijn geïnvesteerd in hun succes en hebben problemen met hun mislukkingen. Daarnaast weten we welke moeilijkheden ze hebben doorstaan en wat ze het belangrijkst vinden. Onze hersenen zijn niet erg goed in het onderscheiden van fictieve vrienden en echte vrienden. Dat is de reden waarom beroemdheden zo veel rare ontmoetingen hebben met fans. Wanneer de serie eindigt, missen we deze mensen zoals we echte vrienden missen. We missen ze vaak meer omdat we hun motivaties beter begrijpen dan die van onze eigen vrienden. Ze zijn vaak ook aantrekkelijker. Als we onze fictieve vrienden verliezen, voelen we ons een beetje bedroefd. Zoals met alle dingen, is televisie het beste met mate. Het kan geweldig zijn om je te helpen ontspannen en te lachen, maar als je een dag lang junkfood eet en elke aflevering van iets bekijkt, voel je je vanzelf depressief.