In de serie “Hoe gaat het nu” praten we met oud-patiënten over de periode dat zij in behandeling
gingen bij Castle Craig. Zij vertellen over hun ervaringen en over hoe het nu gaat. De namen zijn
gefingeerd, maar hun verhalen zijn echt.
Saskia (21) 2016
‘Toen ik die zomer van 2016 in Castle Craig was, herinner ik me dat ik in elke spiegel keek, die ik
tegenkwam: de spiegel op het toilet in de benedenhal van het kasteel, de spiegel in onze badkamer.
En waar ik vooral naar keek, was: wie ben ik? Ik was mezelf helemaal kwijt door jaren
drugsgebruik. Maar ook door jaren niets te willen voelen, was ik vervreemd geraakt van mezelf.
Het was pittig daar. Simpelweg omdat ik weer begon te voelen en een angstige zoektocht begon
naar waar ik voor stond. Want er was niet voor niets een reden dat ik dat in mijn leven vooruit had
geschoven.’
Saskia (25) 2020
‘Het waren de zwaarste, maar tegelijkertijd beste maanden van mijn leven. Ik kwam er achter
waarom al mijn relaties tot mislukken gedoemd waren. Ik viel simpelweg niet op mannen, maar op
vrouwen. En ik kwam daar achter in Castle Craig. Mijn coming out in Schotland, ha ha ha ha! Ik
ben heel gelukkig met mijn vriendin. Voor mij is ze gestopt met drinken, met roken en met af en toe
op feestjes een lijntje nemen. Ze is in feite net zo clean & sober als ik, maar dan als niet verslaafde.
Hoe mooi is dat? Voor het eerst in mijn leven heb ik een leven. Dankzij CC.’
